Адамдық іс

Күн шықса, нұр қашады айдан - дағы, 
Жарлы артық қайыры жоқ байдан - дағы. 
Бұрынғы қариялардан қалған нақыл, 
«Бұл сөзді таптың, - деме, - қайдан тағы?!» 
Тұлпардың тұқымының туымы бар, 
Белгілі ат болуы тайдан - дағы. 
Алда — аға, артта — іні болып тұрса, 
Жігітке ол бір құрал, сайман - дағы. 
Деген бар: «Төртеу түгел — төрге шығар! 
«Төрің сол — бақыт құстың айналғаны. 
Алтау боп — аузың ала бола қойса, 
Дұшпанға құл боп анық байланбағы. 
Кейбіреу сәл бақытқа мас болады 
Шабақтай шалпылдаған қайрандағы. 
Адамдық иісіңді жұрт аңсап тұрсың, 
Не керек қарныңның құр майланғаны?! 
Көңіліне: «Мен де адаммын!» деп жүрген көп 
Кілегей майға ұқсаған айрандағы. 
Ер болсаң, елің үшін ет қызмет, 
Сыбанып білегіңді сайлан - дағы.